میدانم که این را میخوانی. میخواهم بدانی که من این را فقط برای تو نوشتم. بقیه ممکن است فکر کنند برای آنها هم هست. اما نه، این مخصوص توست.
میخواهم بدانی که زندگی آسان نیست. هر روز یک مشکل غیرقابل انتظار با خود دارد. بعضی روزها همین صبحها بلند شدن از رختخواب هم سخت میشود. اما باید با واقعیت روبهرو شوی و باز لبخند بزنی.
میخواهم بدانی که این لبخند تو بوده که باعث شده من به راهم ادامه بدهم. هیچوقت این را فراموش نکن، بااینکه ممکن است بدترین اتفاقات و سختترین شرایط برایت پیش بیاید، اما تو شگفتانگیزی. واقعاً هستی.
پس بیشتر لبخند بزن. دلایل زیادی برای اینکار داری.
هیچوقت کامل نخواهی بود. من هم همینطور. چون هیچکس کامل نیست و هیچکس لیاقت کامل بودن را ندارد. برای هیچکس همه چیز آسان نیست، همه برای خود مشکلاتی دارند. تو هیچوقت نمیفهمی که بقیه چه میکشند. آنها هم نمیفهمند که تو چه مشکلاتی داری. همه ما جنگهای خاص خودمان را داریم. اما این جنگها برای ما همزمان اتفاق افتاده است.
وقتی کسی به شما بیاحترامی میکند و میگوید کاری را نمیتوانی انجام دهی، به خاطر داشته باش که آنها از درون محدودیتهای داخل مرز خود صحبت میکنند. توجهی به آنها نکن. دلسرد نشو. در این دنیای دیوانه که سعی دارد تو را شبیه بقیه آدمها بکند، جرات داشته باش که خودت را نشان دهی. و وقتی برای اینکه با بقیه فرق داری به تو خندیند،تو هم دقیقاً همانطور به آنها بخند.
یادت باشد، جرات ما همیشه هم شیر غران نیست، گاهی آن زمزمه آرامی است که آخر شب میشنویم، "فردا دوباره امتحان میکنم." پس قوی بایست. برای آنهایی که بهترین استفادهها را از اتفاقاتی که برایشان میافتد میکنند، همیشه بهترین اتفاقات میافتد.
تلاش
من هم همین خواهد بود.
